WYOBRAŹ SOBIE JAK TA PIĘKNA REPLIKA UDEKORUJE TWOJE WNĘTRZE.
WYOBRAŹ SOBIE JAKĄ RADOŚĆ MOŻESZ SPRAWIĆ TAKIM PREZENTEM OBDAROWANEJ OSOBIE.
UWAGA - PRODUKT JEST WYKONYWANY NA SPECJALNE ZAMÓWIENIE W HISZPAŃSKIM ZAKŁADZIE PŁATNERSKIM (TEN WYJĄTKOWY PRODUKT JEST WYTWORZONY CAŁKOWICIE RĘCZNIE Z WYSOKOWĘGLOWEJ STALI TOLEDAŃSKIEJ, KTÓRA CENIONA JEST ZA BARDZO DOBRĄ JAKOŚĆ).
Prezentowany model jest wierną repliką ściśle nawiązującą do oryginału. Szabla nie jest naostrzona ani przystosowany do ostrzenia (nie nadaje się do fechtunku). Ostrze (głownia) wykonane jest ze stali toledańskiej polerowanej. Polerowanie jest wykonywane do uzyskania jednolitej, matowej, gładkiej struktury. Zalecamy aby co jakiś czas głownia była konserwowana bardzo cienką warstwą oliwki lub innego natłuszczającego środka (pomoże to w utrzymaniu wysokiej jakości produktu).
Producent: HISZPAŃSKI ZAKŁAD PŁATNERSKI
Wygrawerowany napis na głowni: "ANDREAS COMES HADIK GENERALIS CAMPI MARESCHALLUS EXCELSI CONSILY AULAE BELLICI SUPREMUS PRAESES" oznacza: "feldmarszałek Andreas Hadik, prezes Trybunału Rady Wojennej"
Materiał:
głownia: wysokowęglowa stal toledańska, skóra, mosiądz
pochwa: drewno, mosiądz i skóra naturalna
DŁUGOŚĆ: 103 cm
WAGA: 2,1 kg
„Andreas Hadik von Futak
Hrabia (Graf) Andreas Hadik von Futak, urodzony (16 października 1710, zm. 12 marca 1790), węgierski hr. Futak, dowódca korpusu austriackiej armii podczas wojny siedmioletniej (służył pod księciem Karolem Aleksandrem Lotaryńskim. Gubernator Galicji i Lodomerii od stycznia do czerwca 1774 roku. Przewodniczący Nadwornej Rady Wojennej (Hofkriegsrat) od 1774 do 1790 roku (do śmierci). Jego synem był Karl Joseph Hadik.
Urodził się w Kőszeg w słowackiej rodzinie pochodzącej z drobnej szlachty. Dobrowolnie zaciągnął się do regimentu huzarów Ghilányi gdy miał 20 lat. W wieku lat 22 zyskał rangę oficerską w regimencie huzarów Dessewffy armii austriackiej. Hadik walczył w wojnie o sukcesję polską (1733–1738) i w wojnie z Turcją (1735–1739). W roku 1738 Hadik został kapitanem. Gdy toczyła się wojna o sukcesję austriacką (1740–1748) zyskał sławę dzięki swym śmiałym akcjom przeciw Prusakom w mieście Nysa. Maria Teresa Habsburg nadała mu rangę pułkownika-adiutanta. W roku 1744 został pułkownikiem dowodzącym własnym regimentem huzarów. Pod koniec wojny w 1747 został generałem i dowódcą brygady kawalerii.
1756-1763
Gd wybuchła wojna siedmioletnia (1756-1763) Fryderyk Wielki, król Prus maszerował na południe. Z siłą zaledwie 5 000 huzarów wykołował Prusaków i zdobył na pewien czas Berlin. Zabił około 800 obrońców miasta i uprowadził 400 jeńców. Miasto zapłaciło mu kontrybucję w wysokości 200 000 talarów. Hadik przywłaszczył sobie (i dla swych żołnierzy) część tej sumy – 25 000 talarów. Później gdy Hadik był już szefem Hofkriegsratu Fryderyk nigdy doń się nie odezwał ani doń nie pisał nie mogąc mu zapomnieć zajęcia Berlina. W roku 1758 zdobył miasto Pirna z twierdzą Sonnenstein za co otrzymał 19 grudnia stopień gen. kawalerii. W roku 1762 Hadik przejął dowództwo naczelne nad armia Rzeszy Niemieckiej, z którą odniósł wiele sukcesów. Jednak w bitwie pod Freibergiem w Saksonii (29 października) został doszczętnie rozbity przez oddziały, którymi dowodził brat króla Prus, książę Henryk Pruski.
1764-1790[edytuj]
Hadik został w 1764 Gubernatorem Siedmiogrodu (Siebenbürgen), był przewodniczącym kongresu w Karlowitz. Po wycofaniu się konfederatów barskich, przez Barwinek przekroczył granicę Polski razem z oddziałami gen. Esterhazego dokonujące rozbioru Polski w imieniu Cesarstwa Austrii, a w końcu w styczniu roku 1774 został gubernatorem Galicji, gdzie stacjonował z armią od lipca 1772 roku. Urząd gubernatora złożył już w czerwcu 1774 roku. Później został Präsident des Hofkriegsrates w Wiedniu, i był nim aż do śmierci z mała przerwą, kiedy to w 1789 roku cesarz Józef II Habsburg powołał go na głównodowodzącego armii walczącej z Turcja. Zachorował jednak podczas oblężenia Belgradu i złożył dowództwo, w ręce gen. Laudona. Hadik von Futak stał jednak przy łożu umierającego Józefa II, kilka tygodni przed własna śmiercią.
Andreas Hadik von Futak zmarł 12 marca 1790 w Wiedniu i został pochowany w Futak. Pozostawił dziennik (Tagebuch), który stanowi cenne źródło historyczne.
W roku 1758 Hadik von Futak otrzymał odznaczenie: Großkreuz des Marien-Theresien-Ordens. W 1769 otrzymał od cesarzowej posiadłość Futak, a 26 maja 1771 otrzymał tytuł szlachecki von Futak”1.
1-Andreas Hadik von Futak [online]. Wikipedia : wolna encyklopedia, 2011-07-08 12:16Z [dostęp: 2011-09-16 14:35Z]. Dostępny w Internecie: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Andreas_Hadik_von_Futak&oldid=27120930
