Producent: Denix
AMERYKAŃSKI KARABIN BROWNING M2, CAL 50, USA 1932r - MINIATURKA
WYOBRAŹ SOBIE JAK TA PIĘKNA REPLIKA UDEKORUJE TWOJE WNĘTRZE.
WYOBRAŹ SOBIE PEŁNE PODZIWU I ZAZDROŚCI MINY TWOICH ZNAJOMYCH.
WYOBRAŹ SOBIE JAKĄ RADOŚĆ MOŻESZ SPRAWIĆ TAKIM PREZENTEM OBDAROWANEJ OSOBIE.
KOSZT WYSYŁKI TEGO PRODUKTU PACZKĄ PRIORYTETOWĄ WYNIESIE 13 ZŁ.
(419)
Materiał:
stop cynku i aluminium
Producent: Denix Hiszpania
długość 35,5 cm
waga: 0,9
Prezentowany model jest miniaturką.
"M2 - amerykański wielkokalibrowy karabin maszynowy kal. 12,7 mm zaprojektowany tuż po zakończeniu I wojny światowej przez Johna Browninga i nadal używany w armii Stanów Zjednoczonych.
Historia
Armia amerykańska rozpoczęła swój udział w I wojnie światowej prawie bez karabinów maszynowych, w tym także wielkokalibrowych. Aby temu zaradzić postanowiono przebudować ckm Browning M1917. Chodziło tu głównie o powiększenie kalibru broni do ok. 13 mm. Podążono tu śladem Niemców, którzy w ten sposób postąpili z km Maxim. Ostatecznie nowa broń, kalibru 12,7 mm, była gotowa w końcu roku 1918, kiedy nikt już nie był nią zainteresowany. Mimo braku zamówień firma Colt wyprodukowała pewną liczbę karabinów jako M1921. Występowały one w wersji lądowej (chłodzone wodą) i lotniczej (chłodzone powietrzem). Wtedy swoje zainteresowanie konstrukcją wyraziły marynarka wojenna i lotnictwo. Marynarka wojenna przyjęła do uzbrojenia udoskonaloną wersję M1924 chłodzoną wodą, a lotnictwo chłodzony powietrzem wkm M1921.
W roku 1933 dokonano modernizacji broni. Dokonał tego dr S. G. Green. Została ujednolicona konstrukcja komory zamkowej i większość podzespołów, co znacznie zmniejszyło koszty produkcji. Na bazie zmodernizowanej komory zamkowej, powstało aż siedem odmian wkm-u nazywanego teraz M2. Były to m. in.: odmiana chłodzona wodą dla marynarki wojennej, chłodzona powietrzem, z lekkimi lufami różnej długości i zasilaniem obustronnym dla lotnictwa oraz chłodzona powietrzem z ciężką lufą dla broni pancernej. Ta ostatnia pod nazwą M2HB (Heavy Barrel-ciężka lufa) została w 1938 roku wprowadzona do uzbrojenia piechoty.
Produkcję wersji chłodzonej wodą zakończono wkrótce po rozpoczęciu II wojny światowej.
Aby skrócić bardzo długą procedurę wymiany lufy zaprojektowano do tego karabinu specjalny system zwany QCB (Quick barrel change – szybka wymiany lufy), zastosowany w belgijskiej wersji M2-HQCB. W USA poza zastosowaniem szybkowymiennej lufy zmieniono także technologię wykonania i materiały z których wykonane są niektóre części M2 dzięki czemu udało się obniżyć masę karabinu właściwego w wersji M2-GPHMG do 27 kg.
Opis konstrukcji
M2 działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy i ma lufę chłodzoną powietrzem. Używa naboi ".50 BMG" (kaliber 12,7 mm).
Maksymalny zasięg M2 wynosi 4200 m, ale zasięg praktyczny to około 2 km (strzelając z trójnogu lub z broni zamontowanej na pojeździe). W wersji "wsparcia piechoty" karabin waży ok. 38 kg, a trójnóg typu M3 to dodatkowe 20 kg.
Używany jest do wielu zadań, między innymi jako:
broń wsparcia piechoty
karabin przeciwlotniczy na okrętach (zazwyczaj sprzężony podwójnie, jeden z karabinów ma taśmę podawaną z lewej strony, a drugi z prawej)
główne lub pomocnicze uzbrojenie w różnego typu transporterach opancerzonych
karabin maszynowy w wieżach niektórych czołgów
uzbrojenie amerykańskich samolotów z okresu II wojny światowej (np. B-17 Latająca Forteca), a także F-86 Sabre z czasów wojny koreańskiej
lekka odmiana GAU-16 używana jest jako uzbrojenie montowane w drzwiach niektórych śmigłowców"1.
1- Karabin maszynowy M2 [online]. Wikipedia : wolna encyklopedia, 2009-12-12 12:32Z [dostęp: 2010-01-14 15:04Z]. Dostępny w Internecie: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Karabin_maszynowy_M2&oldid=19553440
